ಭಾಗ 133
ಭರತೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ, ಎಕ್ಕಾರ್

ಸಂಚಿಕೆ ೧೩೪ ಮಹಾಭಾರತ
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಟು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಅರ್ಜುನ ರೈವತಕ ಪರ್ವತದ ಶಿಬಿರದಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ಧ್ಯಾನ ಮಗ್ನನಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಇತ್ತ ಯಾದವರು ಅದೇ ರೈವತಕ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ‘ಗಿರಿಪೂಜನ’ವೆಂಬ ಮಹೋತ್ಸವದ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿ ಉತ್ಸವ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸಮಸ್ತ ದ್ವಾರಕೆಯ ಪುರವಾಸಿಗಳು, ಯಾದವರ ಸರ್ವ ಪಂಗಡಗಳ ಸಮೇತ ಕೃಷ್ಣ ಬಲರಾಮರೂ ಪರಿವಾರ ಕೂಡಿಕೊಂಡು ಬಂದರು. ಸಖಿಯರನ್ನೊಡಗೂಡಿಕೊಂಡು ಸಕಲ ಆಭರಣ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ ಸುಭದ್ರೆಯೂ ಬಂದಿದ್ದಳು. ಕೃಷ್ಣ ಸೋದರಿ ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ಅರ್ಜುನನೂ ನೋಡಿದ. ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಂತೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದು ನಮಿಸುವಾಗ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮ ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಈಕೆ ನಮ್ಮ ಸಹೋದರಿ ಎಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿದನು. ವಿಜೃಂಭಣೆಯಿಂದ ಉತ್ಸವ ನೆರವೇರಿತು. ಆ ಬಳಿಕ ಎಲ್ಲರೂ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಟು ಹೋದರು.
ಉತ್ಸವ ಮುಗಿದ ಬಳಿಕ ರೈವತಕ ಪರ್ವತದಿಂದ ಅರ್ಜುನ ಸಂನ್ಯಾಸಿ ರೂಪದಲ್ಲೆ ಬಂದು ದ್ವಾರಕೆಯ ಉಪವನದಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ವೃಕ್ಷವೊಂದರ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಭಗವದ್ ನಾಮ ಜಪಗೈಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು.
ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದ್ದ, ಸರ್ವಾಲಂಕೃತಳಾಗಿ ಮದುಮಗಳಂತೆ ಶೋಭಿಸುತ್ತಾ ಗಿರಿಪೂಜನಕ್ಕೆ ಬಂದ ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ಕಂಡು “ಅರೆ! ನಮ್ಮ ತಂಗಿ ಮದುವೆಯ ಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ” ಎಂಬಂತೆ ಅಚ್ಚರಿಗೊಳಗಾಗಿದ್ದನು ಬಲರಾಮ. ಮಗುವೆಂದೇ ಮುದ್ದಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಅನುಜೆ ಸಾಲಂಕೃತ ವಧುವಿನಂತೆ ಮಿಂಚುತ್ತಿದ್ದಾಳಲ್ಲಾ! ಬೆಳೆದು ಪ್ರೌಢಳಾದದ್ದೇ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಉತ್ಸವ ಮುಗಿದು ಆಕೆಯ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಸಿದ್ದತೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ತರ್ಕಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಈಗ ಅರಮನೆಗೆ ಬಂದು ಆ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ ಗದಾಯುದ್ದ ಕಲಿತು ಹೋಗಿದ್ದ ದುರ್ಯೋಧನನ ನೆನಪಾಯಿತು. ಹೌದು ನಮ್ಮ ತಂಗಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ವರ, ಹಸ್ತಿನೆಯ ಅಧಿಕಾರದ ಯೋಗ್ಯತೆ ಇರುವ ಆತನೇ ಆಗಬಹುದು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ. ಪ್ರಸ್ತಾಪದ ಓಲೆಯನ್ನೂ ಬರೆದು ದುರ್ಯೋಧನನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಿನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
ಓಲೆ ದುರ್ಯೋಧನನ ಕೈ ಸೇರಿತು. ತನ್ನ ಗುರುಗಳ ಆಶಯ ಹಿತವೆಣಿಸಿ ಒಪ್ಪಿಗೆಯ ಉತ್ತರ ಬರೆಯತೊಡಗಿದನು. “ನಿಮ್ಮ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಅಪ್ಪಣೆಯೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಸುಮೂಹೂರ್ತ ತಿಳಿಸಿದರೆ ದಿಬ್ಬಣಿಗನಾಗಿ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ವರರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ರವಾನಿಸಿ ಬಿಟ್ಟನು.
ಈ ಮಧ್ಯೆ ಉಪವನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಭಾವಿ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯ ಸುದ್ದಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಬ್ಬಿತು. ಬಲರಾಮನೂ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದು ಸಂನ್ಯಾಸಿ ಇರುವಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ವಂದಿಸಿ ಆಶೀರ್ವಾದ ಬೇಡಿದನು. ಅರಮನೆಗೆ ಬಂದು ಪಾದಪೂಜೆಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ವಿನಂತಿಸಿದ. ಮೊದಲು ಬೇಡ, ಆಗದು ಎಂದರೂ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಿದಾಗ “ಆಗಲಿ” ಎಂಬಂತೆ ಒಪ್ಪಿ ಅರ್ಜುನ ಸಂನ್ಯಾಸಿ ರೂಪದಲ್ಲೆ ಹೊರಡಲನುವಾದನು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನೂ ಉಪವನಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಬಲರಾಮ ಆತನನ್ನು ಕರೆದು, “ಕೃಷ್ಣಾ- ಪೂಜನೀಯರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಚಾತುರ್ಮಾಸ ವೃತವನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲೆ ಪೂರೈಸಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡಿರುವೆ. ಬೇಕು ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಯಾವ ಕುಂದು ಕೊರತೆಯೂ ಬಾರದ ರೀತಿ ನೀನು ಸುಧಾರಿಸಬೇಕು” ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.
ಅಂತೆಯೇ ಕೃಷ್ಣನು ಸುಭದ್ರೆಯ ಕನ್ಯಾಂತಃಪುರದ ಸಾಮಿಪ್ಯದಲ್ಲೇ ಆಶ್ರಮದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಸಿದನು. ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕಳಾಗಿ ಸುಭದ್ರೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಎಂಬ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನೂ ವಹಿಸಿ ಬಿಟ್ಟನು.
ಮುಂದುವರಿಯುವುದು…





