ತುಳು ಕಥೆ
ಚೇತನ್ ವ
ಅವ್ ನಡಿರ್ಲ್ದ ಪೊರ್ತು,ಮರೊರ್ದು ತಾಲ್ನ ಇರೆಲ ನರಕುನ ಸೊರ ಕೆಬಿತೊಟ್ಟೆಗ್ ಕೇನುನಂಚಿ ಗಲಿಗೆ.ಬೀಜುನ ಗಾಲಿದಲ ಸೊರತ ಅಜನೆ ಆಂಜುನ ಪೊರ್ತು. ಊರೇ ಗುರುಂಕೊಯ್ತೊಂದು ಜೈದ್ಂಡ್.ಕಾಡಪಂಜಿಲು ಬಂಜಿದ ಬೋಂಟೆಗ್ ಇಡೀಕ ಪಾರೊಂದುಂಡು.ಇರ್ಲ್ದ ಏರಿ ಎಂಚ ಇತ್ತ್ಂಡ್ ಪನ್ನಗ ಈ ಬೂಮಿದುಲಯಿ ಯಾನೊರಿಯೆ ಬೇತೆ ದಾಲ ಇಜ್ಜಿ ಪನ್ಪಿಲೆಕ ಪದ್ರ್ದಿತ್ತ್ಂಡ್.ಗಂಟೆದ ಮುಲ್ಲೊಂಜಿ ಪೊರ್ತು ಪಗರುನೆನ್ ಪಟ ಪಟಾಂದ್ ಲೆತ್ತ್ ಪನೊಂದಿತ್ತಿನ ಸೊರ ಗಟ್ಟಿಡ್ ಕೇನೊಂತುಂಡು.ಕಾಡ್ದ ಬರೀಟೊಂಜಿ ಇಲ್ಲ್,ಪೊರ್ತುಕಂತೆರಾನಗ ಬಾಕಿಲ್ ಪಾಡ್ದ್ ಜೆತ್ತ್ಂಡ,ಪುಲ್ಯ ನೇಸರನ ಬೊಲ್ಪುದ ತೆಲಿಕೆ ಬೀಜಿಬೊಕ್ಕನೆ ಆ ಇಲ್ಲ್ ನಿತ್ಯಕರ್ಮೊಗು ಒಕ್ಕೆಲಾಪುನೆ.ಜಾನಕಿ ಬೊಕ್ಕ ರಗು ಆ ಇಲ್ಲದ ಕುಬಲ್ಗ್ ಪುಗೆಲ್ ಕೊರಿ ರಡ್ಡ್ ಜೂವೊಲು.ಅಕ್ಲೆ ಸಂಸಾರೊನು ಪೇರತೆಲಿಕೆಡ್ ಏರ್ ಎರ್ತೆಡ್ ಮೆನ್ಕಾಕೆರೆ ಪುಟ್ಟಿ ನಾಲೆ ಮೀನಾಕ್ಷಿ,ಅಪ್ಪೆ ಅಮ್ಮೆರ್ನ ಮೋಕೆ ಜೋಕೆದ ಪುದರೇ ಮಿನ್ಕು. ಕಾಡಬರಿಟ್ ಇತ್ತಿನ ರಗುಗು ಕಾಡ್ಮುರ್ಗೊಲು ಪಂಡ ಮೋಕೆ ಅಂಚಾದೆನಾ ದಾನ್ನ,ಆ ಕಾಡಬರಿಟ್ ಇತ್ತೆಂಡಲ ಮುರ್ಗೊಲು ಆಯಗ್ ಇನಿಮುಟ್ಟೊಗು ದಾಲ ಮಂತ್ಯಿಜಿ.ಬಂಜಿದ ಪಡಿಕ್ ಕಾಡ್ ಕಡತ್ ಬೇಲೆಗ್ ಅವ್ವೇ ಸಾದಿಯೆ ಪೋನಗಲ ಕಾಟಿ,ಪಂಜಿಲು ಪೂರ ಆಯಗ್ ನಿಚ್ಚ ತೋಜುನ ಮುರ್ಗೊಲು.
ಕಾಡ್ದ ಬರೀಟ್ ಇಲ್ಲ್ ಆಯಿನೆರ್ದಾದ್ ರಗು ಕಾಡ್ದುಲಯಿ ಇತ್ತಿ ಪೊರ್ಲುನೇಪಲ ಕಣ್ಣ್ದಿಂಜಾವೊಂತೆ,ಮುರ್ಗ ಪಕ್ಕಿಲೆನ ಬದ್ಕ್ದ ಸೊರ್ಗ ಜಾಲ್ದ ಕತೆನಾಯೆ ತೆರಿದಿತ್ತೆ.ಕಾಂಡೆ ಏಪಲ ತನ್ನ ಬಂಜಿದ ಪಡಿಕ್ ಬೋಡಾದ್ ತಾರಾಯಿ ಬಜ್ಜೈ ದೆತ್ತೊಂದು ಬದ್ಕ್ ಸಾಗಾವೊಂತೆ.ಇಂಚೆನೆ ದಿನತ ದಿನೊಕು ಆಂಡಲ ಅಕ್ಲೆ ಸಂಸಾರೊದ ತೆಲಿಕೆ ನಲಿಕೆಗ್ ಕುಂದೆಲಿಜ್ಜಾಂಡ್.ಆನಿ ಮಾತ್ರ ದಾನೆ ಆಂಡ ಗೊತ್ತಿಜ್ಜಿ ಇರ್ಲಜಾಲ್ ಪೊರ್ಲುಡು ನಡುನೆತ್ತಿಗೇರಿ ಪೊರ್ತು ಜೋರುಡು ಕಲ್ಕುನ ಸೊರ ಒರೋನೆ ಕೇಂಡ್.ರಗು ಅಡೇಗೆ ಅಲ್ಕ್ತ್ ಬೂರ್ಯೆ,ಜಾನಕಿ ಮಿನ್ಕುನು ಪತೊಂದು ನಡ್ಗೊಂದುಲ್ಲಲ್.ನೇತ ಒಯ್ತಲ ಗೇನ ಇಜ್ಜಾಂದಿ ಮಿನ್ಕು ಮಾತ್ರ ಗಟ್ಟಿಡ್ ನಿದೆರ್ದಲ್.ಕಾಡ್ದ ಒತ್ತುಡು ಇಲ್ಲ್ ಆಯಿನೆರ್ದಾದ್ ಅತ್ತಾಂದಿ ಪೊರ್ತು ಪಿದಯಿ ಪೋಪುನ ದೈರ ರಗುಗು ಇಜ್ಜಾಂಡ್,ಕೆಬಿಕೊಂಡೆ ಮಲ್ತ್ ಆ ಸೊರತಂಚಿಗೇ ಗೇನೊ ಕೊರ್ದುಪ್ಪುನಗ ಕುಡೊಂಜಿ ಕಲ್ಕಟ ಇಲ್ಲ ಜಾಲ್ಡೇ ಕೇನೊಂದುಂಡು,ಉರ್ಡಾಪುಡಿ ಆವೊಂದುಂಡು…ರಗುನ ಕೈಕಾರ್ ನಡ್ಗ್ಯೆರೆ ಸುರುವಾಂಡ್,ಅತ್ತಾಂದಿ ಪೊರ್ತು ಎಂಚಿನ ಕತೇಂದ್ ಇಜ್ಜಾಂದಿ ದೈರೊನು ಪತೊಂದು ಮೂಜಿ ಬೇಟ್ರಿದ ಲೈಟ್ನ್ ಪತೊಂದು ಬಾಕಿಲ್ದ ಚಿಲ್ಕೊನು ಮೆಲ್ಲ ದೆತ್ತ್ ಒಂಜಿ ಕಣ್ಣ್ ಪಿದಯಿ ದೀಪೆನೇ……ಆಯಗ್ ಉಲಯಿ ಉಂತೆರ್ಲ ಅತ್ತ್ ಪಿದಯಿ ಪೋಯೆರ್ಲ ಅತ್ತ್ ಆಯನ ಕಣ್ಣರುಟು ಅಂಚಿನ ಸಂಗತಿ ನಡತೊಂದಿತ್ತ್ಂಡ್..
